Bij mij geeft het een gevoel van ruimte, dat ik de ruimte neem om te schrijven terwijl ik dyslectisch ben. Moeilijk woord trouwens voor mij. Vroeger op school had ik altijd problemen met taal, hardop voorlezen was voor mij helemaal vreselijk. Ik kreeg een rood hoofd en kwam moeilijk uit mijn woorden, de leraar dacht dat ik verlegen was. Nou dat werd ik vanzelf, als ik het kon dan zou ik mezelf onzichtbaar gemaakt hebben. Als ik een opstel moest schrijven dan belemmerde het mij in mijn creativiteit, of eigenlijk werd ik er op een andere manier creatief van door moeilijke woorden te ontwijken. Mijn vrijheid werd belemmerd door mijn beperking, en ik was al blij met een 5 voor mijn opstel en nam alle met rood verbeterde fouten en strepen voor lief. Een goed verhaal kon ik al helemaal niet verzinnen omdat ik te veel bezig was om het op de juiste manier te doen.Als ik het naar mijn foto vertaal dan is het prikkeldraad mijn moeite met het op de juiste manier schrijven van woorden, en daarachter ligt zoveel vrijheid en ruimte als ik over mijn beperking heen stap.
Vrijheid is zonder grenzen, het gevoel dat ook ik een schrijver kan zijn. Het gaat helemaal niet over de woorden maar over wat er verteld wordt, daar ben ik inmiddels wel achter.
Ik hou nu ook van lezen, al duurt het wat lang voordat ik een boek uit heb maar daar heb ik ook weer wat op gevonden, het luister boek. Vaak voorgelezen door de schrijver zelf, en zo haal ik meteen mijn engelse taal op en kan ik tegelijkertijd ook nog strijken. Ik heb nog nooit zo snel een boek uit gehad en dat geeft mij meer vrijheid om ook nog andere leuke dingen te doen.
Wat is het toch heerlijk als creativiteit kan stromen.
Wat ik een groot voordeel vind van dyslexie is dat ik heel goed ben in het bedenken van simpele en handige oplossingen.
Er gaat een wereld voor je open als je over je beperking heen stapt.
Dus al heb je een probleem en ben je op zoek naar een simpele oplossing of ben je op zoek naar meer inzicht?
Wel-kom!
www.100en1.nl
