In relatie tot

Relateren

Vanaf onze kindertijd hebben wij geleerd dat het belangrijk is voor je overleving om ons op de ander te richten in plaats van op jezelf.
Je leert te doen wat er van je verwacht wordt van je moeder en vader, broers en zussen, onderwijzers, vriendjes en vriendinnetjes enz. Zo leer je om jezelf af te stemmen op de behoeften van de ander en snijdt je jezelf af van je eigen behoeften en verlangens. Dit ontstaat vanuit de wil om te overleven en het gevoel te hebben dat je 'erbij hoort'. Als jij je aanpast aan de ander dan wordt je opgenomen in de familie en/of groep en wordt er voor je gezorgd, je voelt je veilig.
Maar ja, hoe doe je dat dan als je volwassen bent?
Je gaat gewoon door in hetzelfde patroon omdat je niet geleerd hebt om in contact te zijn met je eigen behoeftes en verlangens. Al je energie richt je op de buitenwereld, je bent er zo mee bezig wat anderen ervan vinden dat het moeilijk wordt om je eigen keuzes te maken en beslissingen te nemen.
Waarschijnlijk kom je in een relatie waarin jij voor je partner zorgt en je partner zorgt voor jou, dat is het onuitgesproken contract wat je met elkaar bent aangegaan. Je gaat ervan uit dat de ander weet waar jij behoefte aan hebt en zo geef je de verantwoording voor je eigen geluk uit handen.
Vaak ontstaat er boosheid of irritatie als de ander niet aan je verwachtingen voldoet en zie je alleen nog maar de dingen die de ander 'fout' doet. Op deze manier projecteer je je eigen onrust en onvermogen om de verantwoording voor jezelf te nemen op de ander, want hij of zij moet voor jouw geluk zorgen.
Tot op een dag dat jij of je partner voelt 'is dit nou alles in het leven?' of iets in die strekking.
Hoogste tijd om in contact te komen met jouw eigen behoeften en verlangens. Stap uit je comfort zone en neem de verantwoording voor je eigen geluk. Dit wil niet zeggen dat je uit de relatie moet stappen, het is juist de kunst om in verbinding met de ander in contact te komen met jezelf.
wordt vervolgd . . . 
www.100en1.nl