Vrijheid & Dyslexie

Wat is jouw gevoel bij het woord vrijheid?

Bij mij geeft het een gevoel van ruimte, dat ik de ruimte neem om te schrijven terwijl ik dyslectisch ben. Moeilijk woord trouwens voor mij. Vroeger op school had ik altijd problemen met taal, hardop voorlezen was voor mij helemaal vreselijk. Ik kreeg een rood hoofd en kwam moeilijk uit mijn woorden, de leraar dacht dat ik verlegen was. Nou dat werd ik vanzelf, als ik het kon dan zou ik mezelf onzichtbaar gemaakt hebben. Als ik een opstel moest schrijven dan belemmerde het mij in mijn creativiteit, of eigenlijk werd ik er op een andere manier creatief van door moeilijke woorden te ontwijken. Mijn vrijheid werd belemmerd door mijn beperking, en ik was al blij met een 5 voor mijn opstel en nam alle met rood verbeterde fouten en strepen voor lief. Een goed verhaal kon ik al helemaal niet verzinnen omdat ik te veel bezig was om het op de juiste manier te doen.

Als ik het naar mijn foto vertaal dan is het prikkeldraad mijn moeite met het op de juiste manier schrijven van woorden, en daarachter ligt zoveel vrijheid en ruimte als ik over mijn beperking heen stap.

Vrijheid is zonder grenzen, het gevoel dat ook ik een schrijver kan zijn. Het gaat helemaal niet over de woorden maar over wat er verteld wordt, daar ben ik inmiddels wel achter.

Vaak krijg ik positieve reacties op mijn nieuwsbrieven en blogs, geweldig is dat voor mij. Ik kan zo mijn weerstand die ik op het schrijven heb/had loslaten en er iets positiefs van maken. Mijn gevoel van vrijheid wordt groter. Het gevoel van zweven hoog in de lucht. 

Ik hou nu ook van lezen, al duurt het wat lang voordat ik een boek uit heb maar daar heb ik ook weer wat op gevonden, het luister boek. Vaak voorgelezen door de schrijver zelf, en zo haal ik meteen mijn engelse taal op en kan ik tegelijkertijd ook nog strijken. Ik heb nog nooit zo snel een boek uit gehad en dat geeft mij meer vrijheid om ook nog andere leuke dingen te doen.
Wat is het toch heerlijk als creativiteit kan stromen. 
Wat ik een groot voordeel vind van dyslexie is dat ik heel goed ben in het bedenken van simpele en handige oplossingen. 
Er gaat een wereld voor je open als je over je beperking heen stapt.

Dus al heb je een probleem en ben je op zoek naar een simpele oplossing of ben je op zoek naar meer inzicht?

Wel-kom!
www.100en1.nl

De lieve vrede

Claudia de Breij heeft het over de hete vrede, heel goed gevonden vind ik dat tegenover de ‘koude oorlog’.

Over oorlog weten we van alles en je manier om in moeilijke situaties te overleven is vluchten of vechten. Maar hoe gaan we met elkaar om in een tijd van hete of lieve vrede? Heb jij dat op school geleerd? Nou ik niet.

Ik werd vroeger veel gepest op school en dan kreeg ik als advies ‘bijt eens wat meer van je af’ of ‘daar moet je gewoon boven staan’ of nog erger ‘er zijn ergere dingen’. Dat bijten dat heeft met je reptielen brein te maken, dat is je reactie van vluchten of vechten. En erboven staan dat heeft eigenlijk meer met het corpus callosum te maken, dat is ‘de brug’ tussen je linker en je rechter hersenhelften, als je het op een liefdevolle manier doet. De andere manier om erboven te gaan staan dat doe je met je ego, je voelt je dan groter, wijzer, ouder enz. dan de ander. En bij ‘er zijn ergere dingen’ heb je het gevoel dat jouw probleem als kind helemaal niet gehoord wordt, een Remie gevoel van het boek alleen op de wereld.

In mijn samenwerking binnen het Bio-Opstellingen team ben ik flink met de koude vrede geconfronteerd. Hoe lang blijf je voor de hete vrede gaan en wanneer wordt het een koude oorlog als je merkt dat de normen en waarden over samenwerken heel ver uit elkaar blijkt te liggen.

Ik zeg altijd tegen mijn cliënten ‘als er iets in de basis van je relatie of samenwerking in het begin al niet goed voelt voor jou, ga dan niet denken Ik kan hem of haar wel veranderen. want dat lukt je nooit’. Byron Katie zegt dan altijd ‘are you God?’. Je kunt iemand anders niet veranderen want je bent God niet, de enige die je kunt veranderen dat ben je zelf.

Voor mij is de basis van een goede samenwerking respect, vertrouwen en veiligheid. Ik had het zelf niet verwacht maar de binnen de basis van ons Bio-Opstellingen team waren deze kwaliteiten, voor mij, niet voldoende aanwezig. Ik heb daarom besloten om niet verder te gaan in deze samenwerking.

Het was nog heel lastig om vanuit de lieve vrede af te ronden als de ander daar niet voor open staat.

Ik kan wel zeggen dat deze lieve vrede mij iedere keer weer veel energie en geld gekost heeft. Mijn scheiding van de vader van mijn zoon, waarbij ik ook in zijn bedrijf werkte, daarbij heb ik ook heel veel energie en geld laten zitten voor de hete vrede. Ik vraag me op dit moment dan ook af ‘Miek waarom ga je toch iedere keer weer voor de lieve vrede? Waarom laat je zoveel liggen? Dan kan ik zeggen dat ik ieder keer weer denk ‘maar deze kan ik vertrouwen, we hebben samen al zoveel meegemaakt, dit is mijn maatje en we hebben samen een kind’ Ik sta er helemaal niet bij stil dat als je besluit om de relatie/samenwerking te stoppen de ander zich niet meer verbonden voelt en dus ook geen meerwaarde ziet in een goede afronding. Iets wat ik heel raar vind want we hebben samen een zoon op de wereld gezet, en in het andere geval Bio-Opstellingen dat is ook een combinatie van de kwaliteiten van twee mensen dus ook eens soort van kindje. Misschien komt het doordat de ander niet verwacht dat als iets echt over mijn grens is dat ik dan besluit om ermee te stoppen i.p.v. doorgaan. Ik vind de kwaliteit van een relatie of samenwerking de basis om op een stevige en veilige manier verder te bouwen. Zonder stevige basis geen goede relatie.

www.100en1.nl