Relateren

Relateren niet altijd zo gemakkelijk.  Vaak ga je je energie niveau aan de ander aan te passen, vooral als deze frequentie lager is. Je gaat dan voor de ander zorgen. Je wilt de liefde en de bevestiging van de ander en doet er bewust of onbewust alles voor om dat te krijgen. Een op zichzelf staand mens is vaak een bedreiging voor de omgeving. Je hoofd boven het maaiveld uitsteken dat wordt in de meeste gevallen niet op prijs gesteld. Ik pas me aan jou aan dus jij moet je ook aan mij aanpassen, dat is vaak het niet hardop uitgesproken contract. Als je op een gegeven moment de moed bij elkaar geraapt hebt om dingen anders te gaan doen krijg je vaak meteen te maken met weerstand van je directe omgeving. Daar komt ook de angst vandaan om te gaan staan en jezelf te laten zien en te zeggen wat jij vindt. Onze grootste angst is om je eigen kracht te laten zien en daar helemaal de verantwoording voor te nemen. Wat een ander daar dan ook van vindt. Misschien krijg je te horen 'wat heb jij een groot ego'. Alles doet de omgeving ervoor zodat jij jouw kracht laat varen. Echte kracht komt niet vanuit het ego, echte kracht komt vanuit het hart. Dan wordt je een krijger in plaats van een strijder.

Balans

Zo na de laatste Bio-Opstellingen workshop van vrijdag 25 november is het wel weer even zoeken naar de balans in mezelf. Helemaal enthousiast was ik meteen na de workshop, en had het gevoel dat we steeds dichter bij de kern komen. Kon niet slapen van de energie, de volgende dag vroeg wakker en meteen 5 km gaan joggen. De energie moet toch even eruit voordat ik naar de crematie van tante Wil ga. Tante Wil de meest 'gezonde' zus van mijn vader, gaat geheel onverwacht over als eerste van alle broers en zussen. Tante Wil had nog zo graag een feestje willen geven over 2 jaar op haar 70ste verjaardag en zou dan ook 45 jaar getrouwd zijn, verteld haar man. 
Het is bijzonder afscheid, het meest indrukwekkende vind ik de kleindochter van tante Wil die daar maar mooi in haar eentje een lied zingt voor oma. 
Daarna is het tijd voor koffie en thee, ik vond het heel leuk om veel van mijn neven, nichten, ooms en tantes weer eens te zien en te spreken. Als ik weer buiten loop zeg ik 'dat was een leuk feestje tante Wil'. Ik voel bij mezelf dat het eigenlijk wel een beetje raar is om dat te zeggen, en aan de andere kant voel ik ook dat ik het meen.